Nursing, teaching and learning

Nursing
Bij het verzorgingstehuis waar ik tweemaal per week help schoonmaken, werk ik met de zusters van Mother Teresa, zoals ik al eerder heb genoemd. Zij zijn hier ook vrijwilligers en komen er dagelijks voor de schoonmaak van de slaapruimtes en het wassen van de kleren. De zusters hebben echter zelf ook nog een eigen verzorgingstehuis voor de mensen die echt geheel alleen op de wereld zijn. Zo volgen ze de missie van Mother Teresa: hulp bieden aan de armsten van de armsten. Zodra mensen nog wel familie hebben, maar die ze niet wil verzorgen, kunnen de zusters ondersteunen in de thuis situatie, maar ze nemen iemand pas bij hun op als er echt geen familie meer is. Ze hebben in hun huis ruimte voor 40 vrouwen, de mannen hebben hun eigen huis in Pokhara. Er is hier meer ruimte voor liefde en een huiselijke sfeer, wat het een prettiger plek maakt dan Pashupatinath elderly home. De zuster wilde graag een health check voor alle bewoners en dus heb ik vorige week bij iedereen de controles gedaan (bloeddruk, pols, ademhaling en temperatuur). Sommige ondergingen dit vrijwillig, met een grote lach, anderen vonden het wel wat eng. Een vrouw van 90 jaar wilde er niets van weten en toen ze eerst, vlak naast mijn schoenen, haar neus had geledigd hoorde ik dat ze ook weleens kan krabben. Toen heb ik, zeer professioneel, ingeschat dat iemand die 90 is geworden en nog zo actief om zich heen kan slaan, vast een prachtige bloeddruk heeft…
Alle anderen bleken gelukkig ook behoorlijk gezond. Binnenkort zal ik bij iedereen nog de nuchtere bloedsuiker prikken, hopelijk zullen ook daar geen afwijkende waarden uit komen.

image

Juf Nandy
Dan is het er eindelijk van gekomen, ik heb mijn les over diabetes gegeven. Ik had al een tijd een les voorbereid over de complicaties bij diabetes en de verpleegkundige zorg hierbij. Vaak zie ik dat de studenten en verpleegkundigen goed weten hoe ze iets moeten doen, maar minder goed kunnen beargumenteren waarom. De opdracht van de arts wordt netjes uitgevoerd, maar zelf meedenken en klinisch redeneren is hier nog niet bekend. Daarnaast wordt er weinig aandacht aan diabetes en zijn complicaties besteed, wat natuurlijk gevolgen voor de patiënt heeft. Ik had dus een les over de basis van diabetes voorbereidt, om vervolgens ketoacidose, gebruik van cortisteroïden bij diabetes en wondgenezing te bespreken.
Nadat we een uur waren bezig geweest om de apparatuur in orde te maken, konden we beginnen. Er waren voornamelijk studenten aanwezig en enkele verpleegkundigen van de afdeling. Het niveau van de groep was van te voren moeilijk in te schatten, want van de ene kreeg ik te horen dat de eerstejaars alles al wisten en dit een opfrisser zou zijn, terwijl anderen zeiden dat de studenten alleen de basis zouden weten. Uiteindelijk was het, denk ik, een leerzame les, waar alle aanwezigen iets van op hebben gestoken. Doordat ik het samen met een arts uit het ziekenhuis heb gepresenteerd, was ik niet de buitenlandse die het even kwam uitleggen, maar stonden we daar samen als een team, dat voelde goed. Wie weet volgt er nog les in de toekomst.

image

Mijn verdere werkzaamheden in het Stupa Community Hospital zijn nog voornamelijk observeren en af en toe medicatie geven of een infuus prikken. Ze willen je vooral niet te veel laten doen: blijf jij maar lekker zitten. Het is in ieder gezellig met de meeste verpleegkundigen en daar ben ik ook voor gekomen. Misschien dat ik me de laatste zes weken wat meer kan bezig houden met kwaliteitsverbetering, want daar kan nog wel een hoop in gebeuren, maar nu eerst vakantie!

image

Vakantie! 🙂
Want nadat ik afgelopen maandag mijn ouders heb uitgezwaaid, kan ik zometeen weer richting het vliegveld. Ditmaal om mijn lieve vriendje op te halen, die ik inmiddels al drie maanden niet heb gezien. De aankomende twee weken gaan we lekker samen vakantie vieren. Zondag vertrekken we richting Phokara om maandag aan onze klim naar Annapurna Basecamp te beginnen, dit zal zeven dagen in beslag nemen. Daarna reizen we door naar Chitwan om daar hopelijk wat neushoorns en olifanten te spotten. De laatste dagen zullen we nog in Kathmandu zijn, zodat hij kan zien wat ik hier allemaal doe. Dat wordt dus twee weken genieten 😍

Ciao

Advertenties

4 gedachten over “Nursing, teaching and learning”

  1. Hoi Nandelotte, leuk om telkens je verhalen te lezen! Volgens mij zijn je dagen afwisselend door de wisselende werkplekken. En nu eerst lekker twee weken genieten met Wouter! Veel plezier alvast 🙂 x
    Groetjes Anouk

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s