Guest reporters

Nepal door de ogen van mijn ouders

3.5 week Nepal. Wat hebben we zoal gedaan en gezien. De eerste dag zijn we naar de rivier geweest waar de mensen die overleden zijn verbrand worden (Pashupati Nath). Eigenlijk bizar om te zien hoe dat daar gebeurd, maar het is traditie. Na de verbranding worden zowel de as als de restanten hout in de rivier gegooid, waar ook de kinderen in lopen om muntjes te zoeken. En er rennen apen rond.

Volgende dag zijn we bij Hari langs geweest, hij is nier getransplanteerd. Hij heeft dit in India laten doen. In feite moet je daar een nier kopen. We hebben bij Hari thuis ons eerste Nepalese eten gegeten. Zij zittend op de grond, wij mochten op de bank zitten. Wij met bestek eten, zij met hun handen. Het was lekker.

’s Maandags begon de Poonhill trekking. Eerst over één van de gevaarlijkste wegen van de wereld richting Pokhara en de volgende dag starten met wandelen. De eerste dag moesten we gelijk een trap beklimmen van 3200 traptreden. Dat was ontzettend pittig voor ons.
De gehele trekking was de moeite waard, maar erg zwaar voor de benen. Soms moesten we even stoppen om op adem te komen. Uiteindelijk hebben we wel op het hoogste punt, Poonhill 3210 meter hoog, de sneeuw toppen van de Himalaya kunnen bewonderen bij zonsopgang. Onderweg hebben we op verschillende plekken overnacht, alles was perfect geregeld.

Zondag in de middag waren we weer in Katmandu. De tweede week hebben we wat rustiger aan gedaan. Wat kleine uitstapjes. We zijn onder andere naar het Holi festival geweest. Iedereen liep met nat gekleurd poeder rond en smeerde dat bij anderen in gezicht, haar of kleding. We waren allemaal zeer gekleurd na afloop. De kleurtjes gingen er onder de douche gelukkig gemakkelijk af.

In het weekend zijn we samen met Nandelotte en Ellen naar Dhulikhel  en Nargakot geweest. We hadden een overnachting in Nargakot.  Met ons vieren op een zoldertje boven de receptie sliepen we op de grond. Best gezellig. We  stonden om vijf uur op om de zonsopgang  te zien. Hiervoor moesten we een uur lopen. Nandelotte en Ellen waren sportief. Wij niet, wij lieten ons door eeen plaatselijke meneer tegen betaling naar boven rijden. Boven aan gekomen, helaas een bewolkte hemel, dus niets van de zonsopgang te zien. Toen maar terug lopen en hebben daarna van een ontbijtje genoten.

In de derde week zijn we met z’n tweetjes 3 dagen naar het Chitwan Nationaal Park gegaan, waar we een wandel en jeep safari gemaakt hebben. We zaten daar in een luxe Lodge. Drie keer per dag eten en waarschijnlijk iets verkeerds want we gingen allebei aan de …. Hier hebben we krokodillen, apen, vogels, neushoorns e.d gezien. Het was hier in ieder geval niet stoffig zoals in Kathmandu.

image

Daarna de laatste dagen wel weer naar het stoffige Kathmandu. Wees maar blij dat je daar niet hoeft te wonen. Het verkeer is een chaos, iedereen denkt dat hij of zij voorrang heeft. Overstekende voetgangers lopen tussen het verkeer door. Koeien lopen en liggen op straat en toch gaat het meestal goed. Vandaag toevallig eerste ongeluk gezien, gelukkig alleen blik schade.

We hebben ook deze week bij Nandelotte thuis momo’s gemaakt. We kregen eerst  instructie van Cheten, Nandelotte haar gastvrouw. Het was snel geleerd, m.a.w. wij waren snelle leerlingen. Toen we daar mee klaar waren, werden ze gestoomd en konden we ze eten. Iedereen vond ze ontzettend lekker. Niet alleen omdat we ze zelf gemaakt hadden, ze waren gewoon lekker…

image
Making momo's and brownie

Wat wij ook hebben ondervonden is dat de bevolking in Nepal over het algemeen vriendelijk aardig en behulpzaam is.

We zijn ook meerdere malen met de bus gegaan, je moet er dan niet vanuit gaan dat je een zitplaats hebt. Als je geluk hebt kun je zitten, maar meestal is het staan. Want er kunnen hier in Nepal ontzettend veel mensen in een blik (bus) zodanig dat je klem komt te zitten of ze zitten bijna bij jouw op schoot. Tevens kunnen er ook nog wel wat mensen op het dak naast koffers, geiten, e.d. vervoerd worden.

We hebben natuurlijk ook gezien wat Nandelotte hier allemaal doet. In een van de verzorgingstehuizen schrokken we wel hoe de senioren hier leven. Het is niet te vergelijken met Nederland. Alles gaat natuurlijk anders hier, maar dit was schrikken.

image

Tot slot. We hebben de afgelopen 3.5 week veel indrukken opgedaan, de cultuur geproefd en ook veel mooie en minder mooie dingen gezien.
We hebbben de werkplekken van Nandelotte bekeken en wat ze hier kan doen, is veel goeds voor de mensen zowel in het ziekenhuis als in de verzorgingstehuizen.
Wij gaan maandag weer richting Nederland en Nandelotte blijft nog tot half juni.
Maar volgende week komt haar Wouter ook nog twee weken.
Wij hebben een fijne en gezellige tijd samen gehad hier in Nepal.

Groetjes baba Henk en ama Erica

Advertenties

3 gedachten over “Guest reporters”

  1. Fantastisch dat jullie bij haar zijn langsgeweest! Jullie zullen wel trots zijn! Dat neemt niemand jullie ooit nog af.. Na 3.5 week Nepal zal Nederland wel weer even wennen zijn.

    Goede reis terug!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s